Het is bijna vaste prik, als we logees hebben gaan we naar Albi. Een prachtig stadje op een kilometer of 35 hier vandaan. Niet groot, heel overzichtelijk en vanalles te zien. Zo is er het museum van Toulouse-Lautrec met zijn prachtige kasteeltuin, een tuintje van een begijnhof vol met kruiden en bloemen en je kan een wandeling maken langs de rivier de Tarn, om maar wat te noemen.
En je moet er de kathedraal bezoeken. Een enorm gebouw in gotische stijl, zo groot dat het het grootste bakstenen gebouw is wat er bestaat. Niet alleen van de Tarn of van Frankrijk, niet van Europa maar van de hele wereld. Ze is gebouwd tussen 1282 en 1480, ongetwijfeld met vele offers in de vorm van mensenlevens. Het moet in die tijd geen ongevaarlijke klus geweest zijn.
De kathedraal lijkt meer op een vesting dan op een kerk, zo diende ze dan ook, als een vesting tegen de ketterij van de Katharen. Je voelt je nietig en klein als je er naast staat en de lucht in kijkt.
Maar binnen is het schitterend. Het plafond is rijkelijk gedecoreerd met door Italiaanse kunstenaars gemaakte fresco's uit de renaissance en de muren zijn prachtig beschilderd met trompe l'oeil. Er bevinden zich verfijnde steenhouwwerken, je vraagt je af hoe lang ze daar in hemelsnaam over gedaan hebben.
Maar dan, op de westelijke muur, onder het enorme orgel, daar bevindt zich een enorm fresco uit de 15e eeuw van maar liefst 18 bij 15 meter groot. Een afbeelding van het Laatste Oordeel, een beetje angstaanjagend eigenlijk wel. Ze weten het niet zeker, maar er wordt van beweerd dat het door Vlaamse meesters is gemaakt.
Ik geloof zoiets meteen, uiteraard.
