The morning after

Het is nogal laat geworden gisteren, of beter gezegd, vanochtend. Geen geklus vandaag. Even bijkomen. 

Maar dat betekent niet dat het stil is in huize Fontanelles. Sinds de accordeon het levenslicht weer heeft mogen zien is het hek van de dam. Er wordt druk geoefend. Meteen na het ontbijt (ver na lunchtijd) werd er zelfs al een lesje gegeven aan een enthousiaste fan. 

 

Tegenwoordig zitten kinderen op paardrijden of gitaarles. Bert daarentegen had op zijn achtste al verplicht accordeonles, de arme jongen kwam nauwelijks met zijn hoofdje boven het instrument uit. Vanaf zijn veertiende is het instrument in de kast verdwenen, het is als tiener absoluut not done om op een trekzak te spelen, toch? Maar na 43 jaar wordt hij gerehabiliteerd. De bladmuziek van Czardas van Vittorio Monti is er al bijgehaald. Nog een beetje hoog gegrepen, maar geef hem een paar weken. 

KNAL KNAL

Vandaag bezig geweest met de voorbereiding voor ons feestje. Koken, schoonmaken, opruimen, lampjes ophangen en wat je zoal nog meer doet voor de gelegenheid. Halverwege de dag hoorden we opeens KNAL KNAL! Er werd geschoten, vlakbij! Bezorgd stormden wij naar buiten en de poezen naar binnen. Bangerds zijn het, die twee. Maar enige angst was wel terecht. Er liep een knoepert van een everzwijn over ons terrein, met van die lange slagtanden. Gevolgd door twee honden en op een afstandje een man met geweer. Ho, Ho, dat kan zomaar niet, er mag binnen een straal van 150 meter van een woonhuis überhaupt niet worden geschoten en bovendien hebben we helemaal geen toestemming gegeven voor la chasse.

Maar om nou achter die man aan te gaan, hij had wel een geweer ja, en bovendien zijn everzwijnen nogal gevaarlijk. Vanaf veilige afstand een foto genomen, anders gelooft niemand dit verhaal. Intussen heeft het everzwijn wel het hek van de buurman geruïneerd. Je maakt wat mee hier.

Ondanks alle commotie van de middag is het een gezellig feest geworden. Met spekkoek speciaal ingevlogen uit Bali en een door buurman Roger zelfgemaakte tarte au brioche, een meesterwerkje.

En uiteraard was er levende muziek, zoals het hoort bij een knalfuif.

Voorhuis

Een mens maakt een hoop rommel, al helemaal als je dag in dag uit aan het klussen bent in en om het huis. Het stapelt zich op tot er geen doorkomen meer aan is. Hoe los je zoiets op? Simpel. Je organiseert een feestje. Je wilt niet dat iedereen je rommel ziet, dus wordt er met man en macht gewerkt om er iets toonbaars van te maken. Onvoorstelbaar wat je dan in een dag voor elkaar krijgt.

Eén van de "rommelhokken" waar nodig iets aan moest worden gedaan was het voorhuis. Met een beetje creatief schuiven kom je een heel eind.

Wat vind je van onze nieuwe schemerlamp, daar links van de rode bank? Die met de koplampjes, naast de olifant.

Maar ooit, ooit, ooit, wordt het voorhuis helemaal anders.

Ooit ...

Deur twee

En daar is deur twee! Meer deuren komen er niet in onze slaapkamer, dus alle deuren zitten er in. Vandaag ook een slag gemaakt met gipsplaten. het projectiescherm hangt inmiddels ook en de audio is weggewerkt in nissen.

Het ziet er een beetje vreemd uit zo, maar geen paniek, het bed staat daar tijdelijk.

De isolatie is zo goed gelukt dat het wel zomer lijkt, niks dikke dekbedden of warme pyama's. Niet dat het nodig zou zijn overigens, het kwik komt 's nachts niet onder de 8 graden.

Om vijf uur wilden we er mee stoppen, maar toch nog even doorgegaan. Dat geeft zo'n enorme voldoening, dat extra uurtje.

Feestmaal

Vandaag weer feest! Onze vrienden wisten het al, maar voor diegenen die het nog niet weten, we zijn op 2 en 3 november jarig. Wel handig, of niet, het is maar hoe je het bekijkt.

Vandaag een heus feestmaal bereid. Champagne vooraf natuurlijk, hoe kan het anders. We wonen in het land wat de champagne heeft uitgevonden, u begrijpt, we voelen ons verplicht zo nu en dan.

Daarna kaasfondue. Ik weet het, je denkt nu "kaasfondue?!?", maar het is niet anders, we zijn er gek op. Eigenlijk moet het daarvoor trouwens winter zijn, maar hé ho, die winter kan nog lang op zich laten wachten hier, daar gaan we dus geen rekening mee houden. We hebben het ook wel eens gepresteerd om mid-zomer aan de kaasfondue te zitten, zo raar is dat dus niet.

En als toetje notentaart, met walnoten uit eigen tuin. Geweldig, toch?

De champagne was heerlijk, echt waar, niks aan gelogen. Met de kaasfondue werd het al minder, hoewel, als je je ogen dicht deed zou je gezworen hebben dat het frambozenvla was, het is dat er voldoende kirsch in zat. En de notentaart, tja, wat zal ik er van zeggen, het leek wel kaasfondue....

Gauw naar bed en morgen verder.  

Vrefelijk, wat een herrie

Dit if een bericht van Mini en Makfi, de poeven. Onve baafjef hier vijn een beetje gek geworden. De muviek ftaat fuperhard en tot overmaat van ramp vingen ve ook nog mee. VALF ook nog! Dat krijg je na voveel fjampagne. Vandaag vullen jullie het met onf moeten doen.

Morgen hebben we ook een dik probleem, dan if er natuurlijk de kater, maar die kunnen we met v'n tweeën wel aan, laat maar komen, puh. Girlf rule!

PF: we hebben een havelip, of beter, een poevelip en kunnen de F niet goed uitfpreken.

Wintertijd

Het is wintertijd, al sinds gisteren, maar we hebben het nog niet echt door. Onze klokken staan nog op zomertijd. Niet alle, maar de meeste wel, vooral de biologische, da's een beetje verwarrend.

Maar het maakt niks uit. We staan op als we wakker worden, eten als we honger hebben en gaan naar bed als we moe zijn. Polshorloges hadden we al jaren geleden afgeschaft, overal vind je klokjes, in je GSM, je PC, de oven, de magnetron, de pleerolhouder, dus waarom zou je er ook nog één om je arm dragen. Maar hier vergeten we soms de tijd helemaal. Meestal is het dan al later dan we vermoeden. Of vroeger.

Maar morgen is anders. Het wordt aftellen tot kwart voor acht 's avonds.