Cueillette interdite

Iedereen om ons heen heeft het er al maanden over, er groeien hier paddestoelen. Men komt van heinde en ver naar deze streek om paddestoelen te zoeken. Wat niet mag! Ze mogen niet zomaar op jouw erf paddestoelen plukken, geldt ook voor noten overigens. Overal zie je de bordjes staan, "Cueillette interdite", oftewel, plukken verboden.

En dus lopen we al maanden naar de grond te staren om paddestoelen te vinden, cepes (eekhoorntjesbrood) in het bijzonder. Netjes op eigen grond, maar zonder ook maar enig succes. Tot vandaag!

Joekels! Zo'n 15 cm doorsnede wel.

Maar we durven er niks mee ... zijn ze nou eetbaar of niet. Wat voort soort is dit? Ik weet het niet. Ze ruiken naar gewone champignons, geen giftig geurtje of zo, ook zijn ze niet groen of slijmerig zwart, dat zou het een stuk makkelijker maken.

We laten ze maar staan. Óf we missen een culinair hoogstandje, óf we worden behoed voor de pijnlijke gevolgen van een vergiftiging. Wie het weet mag het zeggen.

Er schijnen hier ooit truffels te zijn gevonden, het goud onder de paddestoelen. Vlakbij het huis, daar waar wij een betonnen terras gaan aanleggen ...

Ça vous gratte le sous-pull, hein?

Het weerbericht van Marnaves:

Zon, 25 graden.

In de ochtend in het dal nog een beetje mist...

... maar een heldere hemel, waardoor een goede kans op uitzicht op de Pyreneeën.

Vanmiddag is het perfect fietsweer ...

... vergeet de picknickmand niet mee te nemen.

De avondzon belooft veel goeds, tot 6 uur is het goed toeven buiten.

Weersverwachting voor morgen: meer van 't zelfde.

Maar hoe was het bij jullie?

Le bon coin

We zijn liefhebbers van tweedehandsspulletje. Je kan zoveel mooie dingen kopen, als nieuw, voor een prikkie. Als je ziet wat er allemaal wordt weggedaan, je staat versteld. We hebben op de Nederlandse Marktplaats dan ook een hoop spullen gekocht voor onze gite-to-be en de logeerkamers. Bedden, tafels, stoelen, banken, tuinsets en zelfs een complete keuken met apparatuur van amper drie jaar oud. We hebben 2 extra ritten moeten maken met de aanhanger om alles deze kant op te krijgen en nog was het voordeliger dan hier naar de plaatselijke Ikea te rijden om eenvoudige meubels te kopen. Nu hebben we goed uitziende spullen, voor weinig. Niet dat Ikea trouwens geen goede spullen zou hebben, maar ook die hebben een prijs. Het voordeel in Nederland is dat je binnen een straal van 25 km eigenlijk alles kan vinden. Hier ligt dat even iets anders. De bevolkingsdichtheid is een stuk lager, dus ook het aanbod. Met als gevolg dat je al gauw een heel eind moet rijden om je nieuwe aanschaf op te halen.

Maar vandaag hebben we voor het eerst iets te koop gezet op de Franse Marktplaats, Le Bon Coin. Ons zwembad is overbodig geworden nu we besloten hebben om een nieuwe laten bouwen.

Bij interesse, zelf komen demonteren.

Inception

Het is zover! Onze slaapkamer is zover gevorderd dat ons lit bateau weer kon worden geïnstalleerd.

Het ziet er totaal anders uit nu, als een échte slaapkamer. Niet meer al die troep overal.

Dit was ook de laatste stap die we nodig hadden om onze thuisbioscoop in te wijden. We konden het niet laten, zodra alles stond zijn we ons eerste filmpie gaan kijken. Het was nog niet eens donker.

Met een kopje thee en speculaas naar Inception gekeken, met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol. Vreemde film met een hoop geknal, af en toe lastig te volgen, maar wel goed.

Uppercut

Ik ben gewond. Ik heb blauwe plekken op mijn knieën, blauwe plekken op mijn armen en nu ook een kapotte, blauwe kin waar een enorme bult op zit. Maar vrees niet, ik ben niet mishandeld door één of andere onverlaat, ik heb het aan mezelf te danken.

Ik ben geen masochist, zo is het ook weer niet. Blauwe plekken loop je vanzelf op als je aan het klussen slaat. Knieën botsen met de ladder, armen met de deur en kinnen met de as van de draaistoel. Goed, dat laatste was wel heel erg stom. Ik probeerde de as van de draaistoel los te krijgen, maar dat lukte niet, of eigenlijk lukte het wél. Ineens liet hij los, BAM, bloed aan de knikker. Ik heb nog een poging gedaan om de schade een beetje te beperken met koude doekjes, met weinig succes overigens.

Ik denk dat ik de komende dagen maar een boerka aantrek.

Déclaration de travaux

Het regent alweer de hele dag. Gisteren was ook niet best. Maar blijkbaar trekt dat wild aan, vanochtend liepen er twee reeën door de tuin. Zoiets went nooit, je blijft elke keer weer met open mond naar de beestjes staren.

Maar goed, aan het werk. Vandaag is de tweede helft van de poortdeur erin gezet.

Het geheel moet nog een beetje recht gezet worden en later komen er ook nog balken op te zitten. Niet enkel om het steviger te maken maar vooral omdat dat er mooier uit ziet. Binnenkort maar even in de grondverf zetten.

En vandaag begonnen met de aanvraag voor goedkeuring van het zwembad. Je kan dat niet zomaar neerzetten, daar is een déclaration de travaux voor nodig. En wat je daar niet allemaal voor nodig hebt! Dwarsdoorsnedes van het terrein, architectentekening van hoe het er straks uit komt te zien, plattegronden van hoe je huis ligt ten opzichte van de weg en nog meer van dat soort grappen. Heel gedoe, zeker omdat alles in het Frans ingevuld moet worden, uiteraard. Dat gaat even verder dan een koetjes en kalfjes conversatie. Die architect hebben we trouwens niet nodig, daarvoor is Photoshop uitgevonden. Combineer dat met Google Sketchup en je krijgt de mooiste dingen, laat dat maar aan Bert over.

Donderdag gaan we naar de mairie om te aanvraag in te dienen. Als we niks horen binnen een maand is het automatisch goedgekeurd, met dank aan Nicolas S.

Natte doos

In tegenstelling tot in Nederland en België, wordt het huisvuil hier niet bij je huis opgehaald, maar moet je je afval zelf naar een container brengen. Je ziet ze overal staan langs de weg, ze ontsieren het landschap. Meestal heb je twee bakken, ééntje met een groen deksel en ééntje met een geel deksel. In de gele gaat plastic, karton en papier. In de groene gaat overig afval, maar geen glas. En toch zie je maar heel weinig glasbakken. De Fransen zijn wijndrinkers bij uitstek, die hebben het uitgevonden, dus hoe zit dat dan.

Daar zijn we achter. Je koopt hier eigenlijk alleen maar een fles wijn als je die als kadootje wilt geven. Voor het dagelijkse thuisdrinken heeft men de natte doos uitgevonden. In tegenstelling tot onze thuislanden zit daar niet alleen maar goedkope troep in, deze wijnen zijn best lekker.

En verder heeft de doos alleen maar voordelen:

• Je hebt nooit "kurk"
• Je hebt geen kurk
• Je hebt nooit het idee dat je veel gedronken hebt, hooguit pas een dag later
• Je gooit de lege doos gewoon in de gele container
• Je staat niet gegeneerd bij de glasbak je flessen te deponeren onder het roepen van "we hadden een feestje"

Het enige is, als de doos bijna op is, blijkt er nog een hoop edel vocht in te zitten. Daar hebben we het volgende op gevonden: je knipt de doos open en haalt de zak er uit.

Wat er dan tevoorschijn komt doet je meteen aan een ziekenhuis denken...

Ook wel jammer is dat we gek zijn op droge champagne, die heb je niet als droge doos.