maandag 7 november 2011

Zondvloed?

Ik voel me genoodzaakt hier even wat over het weer te schrijven. Ik merk dat er vrienden zijn die ongerust beginnen te worden na alle verhalen op TV en in de krant.

Je leest rampscenario's als "2000 evacués door noodweer in de Franse regio".

We hebben hier geen natte voeten, laat staan dat we geëvacueerd zouden zijn . We zitten nog gewoon bovenop onze pukkel. Goed, het miezert een beetje zo nu en dan, maar het mag geen naam hebben. De rivieren staan wel hoog, de kans dat die buiten hun oevers gaan treden is er natuurlijk wel, maar dit soort taferelen hebben we hier nog niet gezien, althans niet sinds we hier wonen.

De vigilance is trouwens alweer opgeheven, we zijn weer groen. Krokodil en haai zijn weer veilig opgeborgen in hun doosje.

zondag 6 november 2011

R.I.P.

Hoe vaak zijn jullie thuis gekomen en trof je een dode ree aan in je tuin? Ik durf te wedden dat er heel weinig zijn die hierop bevestigend zullen kunnen antwoorden. Wij ook, tot vandaag.

Ik zat in de auto en zag iets vreemds liggen midden in onze wei. Ik dacht nog even dat het een hoopje oud gras was of zoiets, misschien zelfs een dood konijn. Het is tenslotte jachtseizoen en het kan zomaar gebeuren dat een slecht aangeschoten wild dier het nog even op een lopen zet en zodoende aan zijn belagers ontkomt. Ik dus op ontdekkingstocht, ik wou het wel eens van dichtbij zien.

Maar naarmate ik dichterbij kwam werd dat "hoopje" steeds groter. De schrik sloeg me werkelijk om het hart, er lag daar iets wat veel groter was dan een zielig konijntje, het bleek een volwassen ree te zijn. Gelukkig wel helemaal dood, half dood is ook zoiets, ik zie me dat genadeschot nog niet zo gauw geven.

Stond ik daar met mijn handen voor mijn mond van de schrik, wat doe je met zo'n dier? Laten liggen kan niet, dat gaat rotten, 'k mag er niet aan denken. Ik kon het nog net opbrengen om het aan te raken om te voelen of het nog warm was. Niet dus.

Ik moet toegeven dat er zich een raar idee vormde in mijn hoofd, een idee waar ik eigenlijk best wel een beetje van schrok. "Kan ik het eten?" Zo'n reerug is wel erg lekker en zo'n boutje is ook bepaald niet te versmaden. Blijkbaar begin ik te wennen aan het idee dat je dieren kan beschouwen als een stuk vlees en je niet persé de supermarkt of de slager daarvoor nodig hebt. Ik ben nog steeds niet zover dat ik mijn eigen kippen zou kunnen slachten als ik die zou hebben, maar er zit duidelijk vooruitgang in mijn manier van denken. Of is dat achteruitgang? Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk.

Maar goed, daarmee was het probleem nog niet opgelost, het reetje moest daar hoe dan ook weg, of het nu op mijn bord terecht zou komen of ergens anders. En wat doe je dan? Juist, je belt de buurman, hij die alles weet en kan. Ook nu, hij heeft hem meegenomen om hem een laatste rustplaats te geven. De ree was eerder aangereden en is komen sterven in onze wei.

Hij bleek overigens niet meer eetbaar te zijn, als hij nog warm was geweest wel, maar nu hij al koud was kon je dat maar beter laten. Weer wat geleerd voor de volgende keer.

R.I.P. lief beestje.

zaterdag 5 november 2011

Snik ...

We hebben ... snik ... een lammetje gekocht ... snik ... een dode ... snik ... en net leefde het nog ... snik ... en nu is het speciaal voor ons ... snik ... doodgemaakt ... snik ... zodat wij het ... snik ... kunnen ... snik ... opeten ... boehoehoe.

En ze zijn nog wel zoooooo lief als ze dartelend in de wei lopen, mekkerend op zoek naar hun moeder voor een slok melk of zoals deze, sabbelend aan mijn vinger (in de hoop dat daar melk uit zou komen, de sufferd).

Maar goed, ik droog mijn tranen en stop met dat gemekker. We moeten ook eten tenslotte en zo gaat dat in een lammetjesleven, dat weet je van tevoren. Oud word je niet, gegeten worden zal je.

Zoals een goede vriend van ons zegt: "dan had je maar geen lammetje moeten worden". En gelijk heeft hij.

vrijdag 4 november 2011

Vigilance orange

Helluuup!! Er is een code oranje afgegeven voor ons department de Tarn en voor ons buurdepartment de Aveyron zelfs een code rood!!

We moeten volgens Meteo France vrezen voor overstromingen en in de Aveyron bovendien ook nog eens voor zware regenval.

Het is ook wat, eerst is er maandenlang niet genoeg water en nu komt er ineens teveel? Ik moet het nog zien gebeuren.

Maar goed, we nemen het zekere voor het onzekere. De opblaaskrokodil en -haai liggen al paraat.

dinsdag 1 november 2011

Handleiding rookkanalen

De plaatsing zal worden uitgevoerd volgens de voorschriften van de fabrikant en de reglementering van toepassing. De elementen zijn 25mm in elkaar ineengeschoven ten einde de starheid te verzekeren en zullen vastgehecht worden door middel van een klemband. Elke steun zal worden geplaatst naarmate de montage van de elementen (maximum een steun om de 10 M en om de 6M voor TI diam. 500 en 600). Een laterale steun is voorzien om de 2.50m (muurbeugels) Ieder kanaal zal verbonden zijn aan één enkele ketel of generator (of meerdere ketels beschouwd als “unit”) en zal alle nodige toebehoren bevatten voor de goede werking (T-stuk 135° - 90° - 95°, dop. . . ) en namelijk het dubbel-/enkelwandig aanpassingsstuk. Een gamma toebehoren voor het vasthechten van het rookkanaal is voorzien wanneer het niet standaard buitendaks uitsteekt (mast, spandraden,...). Men zal referte maken aan de plaatsingsnota van de fabrikant preciserend het geheel van de installatievoorschriften.

Qué?!