De tegenpartij

Zondag 25 mei 2014, dag van de Europese verkiezingen. Maar we hadden een veel belangrijker plicht op die dag. We mochten tevens gaan stemmen voor de tweede ronde van de gemeenteraad. De drie opengevallen plekken moesten worden opgevuld (zie blog van 23 maart).

En voor het opvullen van die plekken waren er 2 lijsten. La liste d'union, ofwel de lijst met kandidaten die voor de nieuwe burgemeester zijn, en la liste de transparence, de lijst van de kandidaten die voor de aan-de-kant-gezette burgemeester zijn. Die laatste lijst streeft ernaar om een oogje in het zeil te houden de komende zes jaar.

We waren eigenlijk van plan om ons neutraal te houden. Het is al erg genoeg dat er een tweedeling is ontstaan, daar hoeven wij niet aan mee te doen vonden we. Maar we hebben moeten constateren dat dit gods onmogelijk is. Ik had me aangemeld als onafhankelijk waarnemer, wat er op neerkomt dat je in een hoekje gaat zitten, je mond houdt en een boekje gaat zitten lezen. Best, iemand moet het doen, nietwaar? Ik was niet alleen, er zaten er nog drie. Omdat mijn shift aan het einde van de dag was ben ik maar even gebleven tot de telling voorbij was. Ik was stiekem toch wel een beetje benieuwd.

Welgeteld 57 stemmen zijn er uitgebracht. Dat is voor ons dorp met slechts 63 stemgerechtigden een bijzonder hoge opkomst. Een teken dat men wel betrokken is dus. Het tellen duurde maar een paar minuten. Het ging een beetje gelijk op in het begin, twee voor de Union, twee voor Transparence, maar uiteindelijk werd het duidelijk dat Transparence het zou winnen. Met meer dan 30 stemmen hadden alledrie de kandidaten een meerderheid behaald.

Maar toen begon het feest. De man van de nieuwe burgemeester begon te dreigen, te provoceren, te schelden. Het was een genante vertoning. Het was duidelijk dat ze deze klap niet hadden zien aankomen. Heel even leek het er op dat er een ordinaire vechtpartij zou ontstaan. Ik had mijn camera al in de aanslag om het geheel op film vast te leggen maar het bleek niet nodig.

Hoe dan ook, wij van de tegenpartij, want daar reken ik ons nu wel toe, wij hebben gewonnen. Blij toe.

Nog even genieten

Nog even genieten van het lange gras voordat het gemaaid wordt.

Het zwembad ontwaakt

Het is weer zover, het zwembad is aan het ontwaken uit een diepe winterslaap.

Vandaag het winterdek eraf gehaald, nog een paar litertjes water erbij tot het niveau van de skimmers en vanaf morgen kunnen de pompen aan. Over een paar dagen kunnen we zwemmen ... als de zon een beetje meewerkt, maar zo te zien gaat die haar best doen.

O+

Zij - Bonjour madame Meert, u spreekt met het laboratorium. We hebben uw buisjes bloed ontvangen voor de bepaling van uw bloedgroep, maar op die buisjes staat uw meisjesnaam. Bent u niet getrouwd?

Ik - Jawel hoor, ik ben getrouwd.

Zij - Maar dan moet het over, want nu staat er Meert op de buisjes bloed en u bent getrouwd.

Ik - Huh ... wat moet ik dan doen?

Zij - Nou dan moet er opnieuw bloed afgenomen worden en dan moet de achternaam van uw man op de buisjes gezet worden.

Ik - Hm ... van mijn man? Ik snap het niet zo goed.

Zij - Het zit zo, op de bloedgroepkaart moet absoluut de naam staan zoals die ook in uw paspoort vermeld staat.

Ik - Nou dat treft, want ik heet officieel gewoon Meert ...

Ze blijven het onbegrijpelijk vinden dat ik mijn eigen naam gehouden heb ... maar ondanks dat is het toch gelukt.

Marnaves, the sequel

Donderwolken pakken zich boven ons dorpje, het rommelt vanuit alle hoeken. Hoe lang nog voor de ontlading volgt... , het burgemeester-débacle is nog verre van afgelopen.

We kregen onlangs weer een brief in de bus, een soort van nieuwsbrief. Deze keer niet van een (ex-) burgemeester, maar van één van de opgestapte gemeenteraadsleden die trouw is gebleven aan de aan-de-kant-gezette burgemeester. Het wordt er allemaal niet fraaier op, beschuldigingen vliegen over en weer. Niemand die weet waar dit gaat eindigen.

Niemand die nog weet wat we nog moeten geloven. Wat we inmiddels wel weten is dat dit schattig klein Frans plattelandsdorpje voor de komende zes jaar verdeeld is. Er wordt met scheve ogen naar elkaar gekeken, er schijnt zelfs al een ruzie door te zijn ontstaan tussen twee broers.

Hoe moet dat nu verder? Er zijn naar ik begrepen heb drie mogelijkheden.

1. Er komen verkiezingen om de drie opengevallen plekken op te vullen. Dan moeten er wel drie personen gevonden worden die deze taak op zich willen nemen. Wie wil dat nu nog doen in deze roerige tijden? Mij niet gezien.
2. We worden administratief voor de komende zes jaar toegevoegd aan een buurgemeente. Kan, maar ons kent ons, dus ook hiermee voorkom je de scheven ogen niet.
3. We worden bestuurd door een "externe" die aangewezen wordt door de Prefect.

Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar de derde optie. Iemand van buitenaf kan zonder vooroordelen de taak op zich nemen en wellicht de rust doen wederkeren.

Misschien dat ik zo vrij mag zijn om meteen maar een kandidaat aan te dragen. Ik heb vernomen dat er in Sas-Laweit iemand zit te springen om een nieuwe uitdaging aan te gaan (klik hier).

Die vliegenmepper komt nog goed van pas ook, we hadden laatst een spontane vliegenexplosie, kunnen we mooi onze interim-burgermoeder voor inschakelen in het vervolg.

Big trouble in little Marnaves

Tja, de titel van deze post zegt het al, er is hier iets goed mis.

Niet met ons persoonlijk hoor, maar het raakt ons ergens wel. Het is allemaal begonnen een maandje geleden, met de gemeenteraardsverkiezingen. Ik heb er hier zelfs melding van gemaakt, het was appeltje-eitje, er stonden zeven kandidaten op de lijst en we hadden ook zeven kandidaten nodig. Hoe moeilijk kan het zijn.

Het was ook niet moeilijk, totdat de burgemeester moest worden gekozen in de eerste gemeenteraardsvergadering na de verkiezingen. Ook dat had een appeltje-eitje moeten zijn ... maar het werd anders, zo anders dat nu tout-Marnaves op zijn kop staat. Ja echt, dit verzin je niet.

Het zit zo. De zittende burgemeester wilde enkel op de lijst staan als hij de garantie kreeg van de overige zes kandidaten dat hij herkozen zou worden als burgemeester voor de komende zes jaar. Daar had iedereen in toegestemd tot ... juist ja ... tot die bewuste dag dat ze de burgemeester kozen. Er stond een dame op die verkondigde zich kandidaat te stellen. Bleek dat drie van de zeven haar nog steunden ook en ze dus zomaar de sjerp binnenhaalde. Dit tot grote woede van de zittende burgemeester, die opstapte, de twee raadsleden die vóór hem hadden gestemd meenemend.

Tja, ergens nog wel enigszins begrijpelijk. Dit was natuurlijk wel een beetje een laffe daad. Ik kan me heel goed voorstellen dat hij zich verraden voelde. Maar of dit nu in het voordeel is van ons dorp allemaal, ik vraag het me af.

Maar als je denkt dat het hierbij blijft dan heb je het goed mis. De misère begint pas. Er worden brieven uitgestuurd naar alle inwoners. Van de vorige burgemeester, hoe laf en onbetrouwbaar "die vier" wel niet zijn. Maar ook van de nieuwe burgemeester (op officieel briefpapier van de mairie), hoe gemeen "die drie" wel niet zijn, met name uiteraard de vertrekkende burgemeester.

Kortom, er wordt flink met modder gegooid. Jammer, heel jammer. Ik geloof dat dit "politiek" heet. We gaan ons er verre van houden, of allicht, dat gaan we proberen. Een schisma binnen een gemeente met een goeie 70 inwoners is geen pretje, daar wint niemand bij. Maar één ding is duidelijk, er komt nog een woelige tijd aan voor ons Marnaves.

Politiek ... if you can't stand the heat, get out of the kitchen.

Als een wilde orchidee

Ik liep een rondje door onze wei, zomaar, het is prachtig weer de laatste tijd en dan is er niets mis met een wandelingetje op eigen terrein. Het gras begint aardig hoog te staan en overal verschijnen alweer wilde bloemen.

Toen mijn oog op deze beauty viel moest ik onwillekeurig aan een heel oud liedje denken.



En nu krijg ik dat met geen mogelijkheid meer uit mijn hoofd. Ach ja, er zijn ergere dingen zeker.