De natuur ontwaakt

Het is nu echt lente aan het worden. Je merkt het aan alles, de vogeltjes fluiten uit volle borst, de lammetjes dartelen door de wei en de eerste lentebloemen komen tevoorschijn.

En dus begint de strijd weer van vooraf aan.

Hoogste tijd voor het eerste rondje roundup.

Hand of troffel

Hoewel er vandaag weinig gewerkt is (uitgebreid getafeld met het eetclubje) wil ik het toch even hebben over de tweede slaapkamer van de gite. Het gaat goed daar, in de zin van dat het opschiet. Alweer een paar dagen muren gevoegd, maar met twee verschillende technieken.

Het verschil tussen beiden is dat bij de linkerfoto gevoegd is met de hand en op de rechter met een troffel. Met de hand bedoel ik dat je de mortel met je handen in de voegen propt. Voordeel is dat het supersnel werkt. Je smakt het er in, het maakt weinig uit. Nadeel, de stenen komen totaal onder de smurrie te zitten wat je de dag erna weer extra tijd kost met borstelen. Als je niet alles zorgvuldig van de stenen verwijdert dan blijft er een witte waas achter die je er later nooit meer vanaf krijgt. 

En aangezien ik niet bepaald bekend sta als iemand die vlot een keuze maakt, kon het wel even duren voordat ik hierover de beslissing heb genomen hoe het nu verder moet. 

Gâteau à la broche

Roger kwam me vandaag halen, hij ging een gâteau à la broche maken, zijn pièce de résistance.

Het bleek nog een heel gedoe. Het begon allemaal met een vuurtje maken.

Vuurtje!? Geen vuur te zien, maar róók! De pompiers rukten nog net niet uit, de hele schuur leek in lichterlaaie te staan. Hoestend en proestend, met tranende ogen rende ik weer naar buiten, op de voet gevolgd door de grote rookmagiër himself. Nou bleek dat ook precies de bedoeling te zijn, het zaakje moest een beetje op gang komen.

Daarna begon het echte werk. Laagje voor laagje werd het deeg op het spit gegoten en gebakken.

Je moet er wát voor over hebben, vooral veel geduld. Pas ruim een uur later was het klaar.

Terecht fier als een pauw toont Roger zijn gâteau. Ik heb al een voorproefje gehad, verrukkelijk!

En intussen heb ik een uur lang Franse conversatieles gehad.

Acrofobie

Behalve voor grote kikkers ben ik nergens bang voor. Ja, maf hé, met kikkers heb ik het niet zo. Ik heb geen idee hoe dat komt. Ik weet nog wel dat ik, toen ik een jaartje of zes, zeven was, een vriendin had die bang was voor kikkers, zou het daardoor gekomen zijn? Hoe dan ook, ik ben er mooi klaar mee. Wie is er nou in hemelsnaam bang van zo'n mooi, lief beestje. Heb ik dus weer.

Bert heeft weer last van acrofobie, hoogtevrees. Hoe kom je aan zoiets? Goeie vraag. Een betere vraag is, hoe kom je er vanaf? Dit wetende is het toch wel behoorlijk moedig dat Bert de steiger beklommen heeft vandaag om de pasgemaakte luiken te monteren.

En raadt eens, hij vond het achteraf eigenlijk helemaal niet zo eng meer.

Er komt ineens een geweldig idee opborrelen voor een zomercursus: Steigerknuffelen met gegarandeerd resultaat.

Echafaudage

We zijn weer helemaal op stoom. We zagen er zeer tegen op, maar het ziet er naar uit dat het gelukt is.

De vloer in de douche moest gelegd worden. Klinkt eenvoudig en dat was het uiteindelijk ook, maar het moet wel in één keer goed zijn. De tegels stonden al weken klaar, gezaagd en wel en eindelijk zitten ze er in. De rest is nu kinderspel.

En inmiddels staat de echafaudage al klaar voor het ophangen van de luiken. "De wát?!" hoor ik jullie al zeggen. Echafaudage was het eerste Franse woord dat we hier geleerd hebben.

Prachtig woord voor een steiger, toch?

Zwembad, dag 9

Het ging er serieus aan toe vandaag. Met maar liefst twee betonauto's kwamen ze in alle vroegte aanrijden.

Je zal het niet geloven, er ging maar liefst acht kuub beton in. Alleen in de wanden dus.

En gelukkig bleef er nog ruim voldoende over voor de fundering van het muurtje.

En hiermee is meteen het hoogste punt van het zwembad bereikt.

Zoals buurman Roger al zei, nu de koeien niet meer uit het zwembad kunnen drinken komen er vast giraffes langs binnenkort.

Muurtje

Er moet, zoals jullie al weten, een muurtje gebouwd worden waar het terras van het zwembad op gaat rusten. Er staat wel een muur, maar die is zo oud dat het niet verstandig is om dat te gebruiken als basis. En een muurtje maken betekent onderaan beginnen, de bodem. Dat wordt beton. En wat komt er morgen in kubieke meters hier naartoe? Juist, beton! Je raadt het al, vandaag bij de BD betonijzer gehaald, het moet wel stevig worden, ja.
En nu hopen op een restantje uit de wagen.

Voor wie overigens nog twijfelde aan de stevigheid van het zwembad, die kan gerustgesteld zijn, de constructie zit echt stevig in elkaar. Zeker als je bedenkt dat dit dus ook nog wordt volgestort met beton.