Smeg

Eén van de doelen van mijn trip vorige week was het ophalen van een fornuis. We hadden een fornuis wat er spectaculair uitzag, één of ander Italiaans design, maar het werkte voor geen meter. Alle branders deden het alleen op volle sterkte en de oven leidde een geheel eigen leven. Dat was niks.

Vandaag hebben we het nieuwe geïnstalleerd, een mooie smeg.

Deze doet het uitstekend. Het was wel nog even knoeien met het gas, leidingen die lekten en dat soort ongein.

We koken nu nog op butagas, in dit platteland ben je geheel self supporting, maar binnenkort gaan we over op propaan. Er staat een gigantische, lelijke gastank van duizend liter in de tuin. Gelukkig wel verstopt achter een muurtje, maar toch. Dat ding moet weg. Er is maar één probleem, die tank zit helemaal vol en dus moet hij eerst leeg gemaakt worden. De enige oplossing is om erop te gaan koken. Het gaat minstens tien jaar duren voor dat ding leeg is.

Geduld is een schone zaak.

Rectificatie

Ik moet wat opbiechten, ik ben niet helemaal eerlijk geweest. Sorry!

Maar ik kon het niet laten, het was té leuk. Ik heb helemaal geen schade veroorzaakt, er is helemaal niets aan de hand met de blauwe buffel. Ik dacht, laat ik maar even een rectificatie plaatsen anders zijn er misschien nog steeds mensen ongerust.

Die foto was helemaal niet van de buffel, hooguit van een oude koe. Niks mis met koeien overigens, prachtige dieren, ik wil de partij voor de dieren niet op mijn nek krijgen.

Er waren een paar dingen die niet klopten. De oplettende lezer had het gelijk door. Zo zat er een geel kenteken op de auto, zaten er kroonkurkwielen op en er zat bovendien een hond achter het stuur!

Het enige wat wel klopte aan het verhaal was Grisham. Ik ga het boek alleen niet meer in de auto afluisteren, het leidt te veel af. Als het zomer is zet ik een koptelefoon op en ga bij het zwembad liggen. Ik weet haast zeker dat ik in slaap val.

Toch weer anders

Slaapkamer twee is klaar om ingericht te worden. Volgens de originele plannen zou dit de kamer worden met de twee éénpersoonsbedden maar ik had in al mijn wijsheid besloten dat het toch anders moest en dus zou het tweepersoonsbed op deze kamer komen. Slaapkamer één was al helemaal klaar met de twee bedden, er was zelfs al in geslapen.

Maar vandaag moest ik toegeven dat het originele plan toch slimmer was.

Dus de hele zaak maar weer omgedraaid. Het past gewoon beter op deze manier.

En daarna even proef gelegen. Met weids uitzicht over de weilanden is dat bepaald geen straf.

Jungle

Het was hier afgelopen week zomer. Ik heb dat net gemist, maar goed, je kan niet alles hebben. Gelukkig wordt er voor zaterdag 25 graden voorspeld. Bikiniweer.

Maar omdat het zo warm was is het onkruid welig gaan tieren.

En kijk wat ik vond achter het stenen bankje bij het weghalen van al dat groene spul!

Een franse versie van het jungle boek! Dat ligt er al minstens twee jaar, wellicht zelfs langer. Even onder de kraan gehouden en weet je wat, hij doet het gewoon!

Les flêches des cathédrales

Ben weer op Les Fontanelles. De blauwe buffel heeft me veilig en wel thuis gebracht, wat een trouwe vriend is het toch. Het was niet zo relaxed als de heenweg, het regende vanaf Parijs, bij Limoges kwam het met bakken uit de hemel. Maar de laatste twee uur was het droog. Bij Limoges regent het altijd, niks raars aan.

Zo'n mooi punt halverwege is "Les flêches des cathédrales".

Vreemd kunstwerk, of zou het een monument zijn?

Klaar voor de terugreis

Het zit erop, morgen weer de lange rit naar huis, naar ons paradijsje. De laatste spullen zitten in de auto, het was krap maar alles zit er in.

Vroeg naar bed vanavond en morgen met een grote kan sterke koffie op pad.

Puch MV50

Het is alweer de laatste dag voor mijn vertrek richting het verre zuiden. De auto is volgeladen met nuttige, maar vooral ook onnuttige dingen. Morgen rij ik via een laatste bezoek aan familie en vrienden richting de Ardennen. Daar nog een laatste stop om nog veel meer spullen op te pikken.

Bij al die dingen zit ook mijn jeugd. Het werd tijd om die maar eens mee te nemen. Stapels foto's en herinneringen. Maar één foto mis ik, of mischien is die wel nooit gemaakt.

Mijn puch. Zo één was het, precies dezelfde. Paar jaar op getuft, nog meeverhuisd naar Nederland en daar uiteindelijk ondankbaar bij het grof vuil gedumpt. Doodzonde.